قربانیان حوادث ترافیکی تنها افرادی نیستند که در آمار فوتیها ثبت میشوند؛ بسیاری از مصدومان نیز سالها پس از حادثه با آسیبهای جسمی و روانی زندگی میکنند؛ از شکستگی و معلولیت گرفته تا ترس و اضطرابی که با هر بار نشستن پشت فرمان دوباره زنده میشود.
به گزارش نیمرخ/ سال گذشته ۱۹ هزار و ۵۴۰ نفر در تصادفات جان خود را از دست دادند و ۳۷۸ هزار و ۸۹۱ نفر مصدوم شدند. این روند در سال ۱۴۰۵ نیز ادامه داشته و در شش ماه نخست امسال ۱۰ هزار و ۳۵۷ نفر کشته و ۲۲۴ هزار و ۲۲۰ نفر مجروح شدهاند.
روز جهانی یادبود قربانیان حوادث ترافیکی فرصتی برای شنیدن روایت کسانی است که از تصادفات سنگین جان سالم به در بردهاند، اما آثار آن حادثه همچنان در زندگیشان باقی مانده است.
تصادف شاخ به شاخ در جاده چالوس
علی ۵۱ ساله، درباره تصادفی که سال ۱۳۸۲ در مسیر چالوس به تهران برایش رخ داد، میگوید: خودرویی که قصد سبقت از مسیر مخالف را داشت، با خودروی او برخورد کرد. شدت تصادف به حدی بود که خودروی پیکانش تا نیمه جمع شد و خودش نیز از ناحیه صورت و زانو آسیب دید.
او با وجود استفاده از کمربند ایمنی، ماهها پس از حادثه حتی نمیتوانست روی صندلی کنار راننده بنشیند. اگرچه بهمرور ترسش کمتر شد، اما هنوز تصویر آن تصادف را فراموش نکرده است.
خودرو زیر تریلی رفت؛ همه تصور کردند جان باختهایم
سولماز که کمتر از یک ماه از ازدواجش میگذشت، سال ۱۴۰۱ همراه همسرش در مسیر گردنه حیران به اردبیل دچار حادثه شد. به گفته او، هنگام ورود به شهر، خودروی همسرش با یک تریلی برخورد کرد و زیر آن رفت.
شدت خسارت و دود ناشی از تصادف به حدی بود که شاهدان تصور میکردند سرنشینان خودرو جان باختهاند. سولماز از ناحیه بدن دچار آسیب شد و همسرش نیز شکستگی و جراحات متعددی برداشت.
او میگوید با وجود گذشت چند سال از حادثه، هنوز هنگام سوار شدن به خودرو دچار ترس میشود و با هر ترمز، دستگیره صندلی را محکم میگیرد.
ورود به خط ویژه، حادثهای تلخ رقم زد
فرزاد ۲۵ ساله، تابستان ۱۴۰۱ هنگام بازگشت از دانشگاه و در حالی که دوستش را با موتورسیکلت همراهی میکرد، برای فرار از ترافیک محدوده میدان فردوسی وارد خط ویژه شد.
برخورد با خودرویی که ناگهان وارد این مسیر شد، به بستری شدن او به دلیل خونریزی داخلی و شکستگی پای دوستش انجامید.
او میگوید پس از این حادثه مدتی از موتورسواری میترسید و دیگر هرگز وارد خط ویژه نشده است؛ تجربهای که به او نشان داد یک تخلف رانندگی میتواند پیامدهای جبرانناپذیری داشته باشد.
سه روز کما پس از برخورد نیسان
شهره چراغی، ۳۷ ساله، آذرماه ۱۳۹۹ تنها سه روز پس از خرید خودروی صفر خود، در مسیر کرمانشاه به اصفهان قربانی تصادفی سنگین شد.
به گفته او، یک خودروی نیسان که ترمزش بریده بود، از پشت با خودروی او برخورد کرد و شدت ضربه باعث واژگونی خودرو شد. شهره سه روز در کما بود و پس از به هوش آمدن متوجه شکستگی دست و آسیبدیدگی لگنش شد. همچنین بعدها مشخص شد لختهای در سرش باقی مانده که سردردهایش را به دنبال داشته است.
او پس از حادثه یک سال رانندگی نکرد و هنوز هم ترجیح میدهد برای رفتوآمد از اتوبوس و مترو استفاده کند.
زخم تصادف به روز حادثه ختم نمیشود
این چهار روایت تنها نمونهای از هزاران حادثه رانندگی است که زندگی افراد و خانوادههایشان را برای همیشه تغییر میدهد.
به گفته معاون توانبخشی سازمان بهزیستی، سالانه حدود ۶۰ هزار نفر بر اثر تصادفات جادهای به جمعیت افراد دارای معلولیت کشور اضافه میشوند که حدود سه هزار نفر از آنان دچار آسیب نخاعی هستند.
از سوی دیگر، روانشناسان معتقدند آثار روانی تصادفات ممکن است سالها پس از حادثه باقی بماند. ترس از رانندگی، اضطراب هنگام سفر، یادآوری صحنه تصادف و حتی احساس گناه از جمله پیامدهایی است که بازماندگان با آن مواجه میشوند.
کاهش تلفات و آسیبهای جادهای نیازمند توجه همزمان به ایمنی راهها و خودروها، نظارت بر تخلفات و ترویج فرهنگ رانندگی ایمن است. رعایت قوانین، پرهیز از سرعت و سبقت غیرمجاز و توجه به ایمنی میتواند از تکرار بسیاری از این حوادث جلوگیری کند؛ چراکه تصادف شاید در چند ثانیه رخ دهد، اما زخمهای آن گاهی تا پایان عمر باقی میماند./ ایسنا